Monday, July 31, 2017

125. සුහදිනියේ - 01



මගේ ලෝකේ එකපාරටම අඳුරු උනා. වටේ තියෙන හැම දෙයක්ම කලුපාට, අළුපාට වේගන වේගන ආවේ ක්ෂණයකින්. කකුල් දෙකට ආපු ජවය කොහෙන්ද කියන්න දන්නේ නැහැ, මම එතනට දුවගෙන ගියේ ධාවන ශුරයෝ පරද්දගෙන.

ඈ බිම වැටිලා හිටියා. ඈ ගාවින් බිමට නැමිලා එක දණක් බිම තියාගත්ත ඇගේ මිතුරිය එතනට කඩාගෙන ආපු මගේ දිහා බැලුවේ පුදුම අසරණ විදියට. මට ඒවා වැඩක් තිබ්බෙම නැහැ. මම පැනපු ගමන් ඇගේ උරහිසෙන් අල්ලලා කෙලින් කරන්න හැදුවා.

"සිහිය නැති උනා..."

"මොකද උනේ?"

මම එහෙම ඇහුවේ වෙච්චදේ දැක්කේ නැතුව නෙවෙයි. ඈ බිම වැටිලා හිටියේ රත්වෙච්ච තාරපාරේ.

"කාර් එකේ හැප්පුනා. දුවගෙන එනකොට"

Sunday, July 23, 2017

124. පැටලෙමි | It must have been...




අයිතියක් කුමටද
උරුම නම් යම් දෙයකට ?
නොපා දෑතම හකුලා
උන්නු හින්දා නොවද
පරවෙන්න බලාගෙන
තුරුළු පැතුවේ
වෙන උරෙක ?

දැන් ඉතින් බලා සිටිය යුතු
උඹට හිමි
ආදර ගීත - පාවෙන අයුරු ,
හාදු වැසි - කොපුල් පැහැකරන'යුරු
වලාකුල් වල පැටලී !

Sunday, July 16, 2017

123. නිවැරදිකාරි | honestly!





ඉඳහිට උනත් හිසමත
පතිතවන ටොකු ආදර,
අඩුවෙන් ගන්න හිතනෙ'ක
ක්ලාන්තයක් ගෙනදෙයි මට!

ඉවසාගෙන ඉන්න බැරිතැන
කොපුල් තල මගේ මිරිකන,
බාහුව ඔබේ මම නතරවන
ඉදින් මම වැරදිකරු නොමවන!

පෙති, කරල් මේ සැම
පාට පාටින් තිබෙන්නේම
ගෙන ගොහින් තබාගෙන
ගන්නට තමයි හාදු ඉල්ලගෙන !




P.S: ඇට්ටරකාර මට ලිව්වහම මමත් ඉතින් බලන් ඉන්නද.. හුහ්.. ඔන්න ලිව්වා උත්තර!



122. රතුපාට මල් - 4

රතුපාට මල් - 1
රතුපාට මල් - 2
රතුපාට මල් - 3




නිබන්දන ගොන්න පෙරලී ගියේ මගේ වරදිනි. කලබලයට හැරුණු මගේ අතෙහි වැලමිට වැදීමෙන්, නිශ්ශංකගේ මේසය මත තිබුණු නිබන්දන කන්ද පෙරලි යද්දී මම අසරණ ලෙස ඔහු දෙස බැලුයෙමි. ඔහුද සරදම් සිනාවකින් මා දෙස බලා සිටියේ 'පුදුම දාංගලයක්' යයි නොකියා කියමිනි.

මම එසැනින්ම බිමට නැමෙමින් විසිරි ගිය ෆයිල් කවර අහුලන්නට පටන් ගතිමි. එය පහසු කරුණක් නොවුයේ මේස අතර තිබුණු කුඩා පරතරය නිසාය.

"අනේ කුන්චනා... මොකද්ද මේ කුඹුරේ නෙලනවා වගේ දෙන්නා එක්ක?"

අප දෙසට එමින් සිටි තාරුකාගේ හඬට මම හිස හරවා බලද්දී ඈ මා අසලින්ම සිටගෙන සිටියේ ඉනේ තබාගත් දෑතින් යුතුවයි.

"ඔව් අනේ.. නෙලනවා...... එන්න කය්යට සෙට් වෙලා කයි බතත් කාලම යන්න!"

මම එසේ කියමින් ෆයිල් කවර ගොන්නක් මේසය මතට දැම්මෙමි.

දුටු දසුනෙන් මට සිනහව වලක්වාගත නොහැකි විය. නිශ්ශංක සිය මේසය යටට වී හොඳින් හරිබරි ගැසී හිඳගෙන, ෆයිල් තුලට කොළ සියල්ල අහුරමින් සිටී. තාරුකා මටත් වැලමිටෙන් ඇන , 'හිකි හිකි' හඬින් සිනාවන්නට වුවාය. එයින් ඇස් මුදවාගෙන එන අතරතුර අහම්බෙන් මෙන් මම දුටුවේ මේසය මත ඇති ලිපියකි.

Thursday, July 13, 2017

121. දිශානති | forced to box the compass





මාලිමා නැතුව ඇවිදින
පුංචි දේටත් මගේ හාදු ඉල්ලන
අහම්බකාරකයකි උඹ
කුළුණක් වගේ උන්නට...



p.s. මේකත් අර රයිටරේගේ මෙන්න මේ පෝස්ට් එකට ලියපු එකක් 

Wednesday, July 12, 2017

120. පැතුම් සිතුම් | missing it!



බදා තෙරපී තැලී,
පුරුදු සිරුරම පෙළයි
මේ සියුම් තනිකම...

විටෙක දෙකොපුල් හොවයි
ආදර චුම්බන රිසිසේ නිදහස්කළ
තුරුණු මත - ලා පාට....

අහස ගුගුරා
හෙලන වැහිබිඳු,
මුදන මේ සුසුමද
අකම්පිත අකුණක
එළියම පතයි...

එහෙයින්
අකුණු නම් පිපිරිය යුතු,
හඳ පවා
නොබැලියයුතු


Tuesday, July 11, 2017

119. අතුරු ආබාධ| versatile






කවි එක්ක උමතුව
රෑ දිවා වසන එක,
උත්තර බඳින්නට
නියපොතු හපන එක,

අතුරු ආබාධ සහිතය
දොස්තර නලාවට
වැටහෙන්නේ නැත්තේ ඒකය !



ප.ලි.
අර සිතුම් පැතුම් ලියන රයිටරේ එක්ක බැහැ අප්පා.... කවි ලියනවා එකසිය ගානට! ඉතින් මට මෙව්වා වෙනවා. මේ තියෙන්නේ 'මල්ලේ පොල්' ගතියෙන් මම මෙන්න මේ කවියට දාපු උත්තරේ. 



දැක්ක නේද ගැලපිල්ල හරියට තාච්චියේ හදපු ෆ්රුට් සැලඩ් එකක් වගේ ගැලපෙනවා, නේහ් ??? 


 

Sunday, July 9, 2017

118. රතුපාට මල් - 3


රතුපාට මල් - 1
රතුපාට මල් - 2



"එතකොට මෙතැන මොකද්ද මේ තියෙන කැළල ?"

මට එකවරම කිසිවක් කරකියාගත නොහැකි විය.

පන්තියේ මද විවේකයෙන් ලද ඉසිම්බුවෙන් සිසුන් සියල්ලෝම තැන තැන කවාකාර ලෙස රැස්වී, එකිනෙකා හා දොඩමලු වෙමින් සිටියහ. ඒ කිසිවෙකුට අයිති නොමැතිව මගේ ජංගම දුරකතනයට එබෙන්නට හදද්දී, එකවරම මේ මුහුණ ඉදිරියට පැමිණි තෙලෙන් බදිනලද රටකජු ගොට්ටක් විසින් තවදුරටත් සිටිය නොහැකි මගේ වෘතය කඩා දමන ලදී.

ඒ කවරෙකුවත් නොව 'විකුම්' ලෙස හඳුනාගත් 'කලාවට බරැති' වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයාය.

තෙම්පරාදු කරනලද දුඹුරු පැහැයට හුරු දම් පැහැති රටකජු විසින් නිරායාසයෙන්ම මා එම කවයේ මුල්ලකට ඈඳා ගන්නා ලදී.

ආගිය තොරතුරු අසා සිටිනවා විනා රටකජු වලට විවරවන මගේ මුව කිසිවකට පිළිතුරු දුන්නේ නැති බැවින් දෙතුන් වරක්ම එලෙස පොළඹවා ගන්නට මුහුණ පුරා වැඩුණු රැවුලකුන් හෙබි , පාංශු දේහදාරී පුද්ගලයා උත්සුක වෙනු මට දැනුනෙන් වඩාත් ඒවා මගහරින්නට මම උත්සුක වීමි.

මාතෘකා මාරු වුයේ රටකජු වලටත් වඩා වේගයෙනි. අවසානයේදී ඒවා උපන්ලප දක්වාම විහිදී ගොස්, ඉහත පැනය මාවෙත අර පුද්ගලයා යොමුකරනතුරුම මම නිහඬව සිටියෙමි.

ඒ පැනයත් සමඟම සියලු ඇස් මගේ දෙසට යොමුවුයෙන් මම පළමුව තැතිගත්තද , දෙවනුව යම් කෝපයක් සමඟම මගේ සුපුරුදු ආවේගයද ඇතුලාන්තයෙන් නැගී එන්නට විය.

"... නෑ මම ඇහුවේ.. ඒක නිකන් කැපුමක් වගේ හින්ද.. උපන් ලපයක් වගේ දෙයක් වෙන්න බෑ.. කැළලක් නේ?"

Thursday, July 6, 2017

117. හොර හිත මගේ






දිනපතා දකින ඔබ
හීනෙන් බදා තොල් සිපින,

වාත්තුකල සිරුර
වෙලන සළුපට හිතින් ගලවන ,

උදෑසන පින්න
සැරදැයි පමණක් අසන,

හොර හිත මගේ
සුදුපාට මුහුණට වැහුන!




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...