Monday, May 29, 2017

109. රෙදි බෝනික්කාගෙන් - නොසැලකිලිමත් කෙල්ලට







පෙම් කරමි මම
මේ ලිනන් හදවතින් ඔබට..

නොදනිතත් ඔබ
මේ කිළුටු ; උජු දෑතම
සැලෙන'යුරු
ඔබ යකඩ පහසින්..
ලෙසම මේ
නීල - බොඳ දෑස මුවාකල
කඳුළු වියලී
බැඳී යන'යුරු
ඔබ වෙනස්වන මොහොතින්...

ලොවම නිදන රාත්‍රිය
මා ඔබ දෙසම බලා හිඳින,
නොදනිතත් ඔබ
ඔබ සුසුම් විඳින බව
මා මුවින්....

එලෙසම
සිරව ඇති මැසූ මුව තුලම
මහද රැඳි
ආදර වදන් සියල්ලම....

ඔබ නොදනිතත්...!













Inspired by : රෙදි බෝනික්කාගෙන් අපරික්ෂාකාරී දරුවාට by Hot Chocolate 


Original : 


Rag Doll to the Heedless Child 
I love you
with my linen heart.
you cannot
know how these
rigid, lumpy arms
shudder in your grasp,
or what
tears dam up against
these blue eye-smudges at
your capriciousness.
At night I watch you sleep;
you’ll never know
how I thrust my face
into the stream
of your warm breath;
and how
love-words choke me behind
this sewn-up mouth.
— David Harsent




ප.ලි: ඔරිමජිනල් කවිය කියෝලා මාව ඌයියා උනා. ඒ හින්දා ලියාගන්න බැරි උනා හරියට. බෝනික්කන්ට හිතක් තියෙනවා කියලා මම තාමත්, දැනටත් , තව ඉස්සරහටත් තදින් විස්වාස කරනවා. ඒ නැති උනත්...... මේ කවියේ ප්‍රස්තුතයට විතරක්  නෙවෙයි,යටිපෙලටත් මම තදින්ම කම්පනය උනා.


අද දවස නම් වැහිබර; දුක්බර වෙයි වගේ 

Tuesday, May 23, 2017

108. ඒ ගේට්ටුව...




ඒ ගේට්ටුව...
එදා නොවැසී තිබිණි නම්?

සම්බාරු සුවඳ තැවරුණ
හැමදේම නැවතුන - මුත්
නොනැවතී පැවතුන...

මල්කඩ පේලි අතරේ
අප දිහා බලා උන්
කෝවිලේ....
ඒ ගේට්ටුව...
එදා නොවැසී තිබිණි නම්?







Monday, May 22, 2017

107. වරල් සැලුණු අතීතේ

මම ආසම කරන දේවල් මොනවද කියල ඇහුවොත් ඇත්තටමට මම 'ආසම නැති' ප්‍රශ්නයක් තමයි ඒක. මොකද එහෙම එකක් දෙකක් නැහැ....

උදාහරනෙකට ගත්තොත්...

කන්න ආස මොනවද කිව්වහම..
ඔන්න ඉතින් අඹ, අන්නාසි, මැන්ගුස් , වරකා, නාරං , අමු සියඹලා, ඇඹරල්ලා, ජම්බු, දොඩම්, ජම්බෝල, කොට්ටම්බා මදේ විතරක් නෙවෙයි වට්ටක්කා ඇට මදේ පවා ඉඳලා, පැලපි දක්වාම ගිහින්... ආ.. ඒ පලතුරු සෙට් එක විතරයිනේ!

තව ඉතින් කඩචෝරු කිව්වහම බිත්තර රොටියේ ඉඳන්, කොත්තු රොටි, ඇරබික් රොටි විතරක්ද.. බුරියානි, නාසුගුරාන් වගේ විකාර කෑමත් එක්ක සැලඩ් ජාති, බර්ගර්, සබ්මැරින් ( නෑ නෑ .. වෙලාවට ඒවා මුහුදේ යන ඒවා නෙවෙයි.. ඒවත් ළඟදීම කන තරමට තත්වේ උග්‍ර වෙලා) , ශවර්මා , තොසේ, වඩේ , පරෝටා, ඉඩ්ලි ( කතා කරන්න බෑ , කෙල උනනවා) එක්කම ඔක්කොම ඉන්දියන් කෑම ජාති එක පේලියට එන්නේ හරියට අර හත්පෙති මලේ පෙත්තක් කඩලා ලෝකේ තියෙන ඔක්කොම සෙල්ලම් බඩු ඉල්ලුවාම ඒවා ගඟක් වගේ ගලාගෙන එන විදියට! ඇයි අනේ ලිට්ල් ලයන් චොක්ලට් රෝල්!! ( ආ සොරි වෙන්න ඕනේ.. ලිස්ට් එක කියලා ඉවර උනා කියලත් අමතක උනා)

ඔන්න ඉතින් බලන්නකෝ ආස දේවල් කියන්න ගියාම වෙන නස්පැත්තිය! ඉතින් 'ඊයා... ඕනෙම දෙයක් ප්‍රමානෙට කරන්න' කියලා පිළිකුල් කලාට මම එහෙම්මම නරක ළමයෙක් නෙවෙයි...!

ඇති නේද මගේ බඩජහරි වරුණාව ? වැඩේ කියන්නේ මම ලියන්න ආවේ කෑම ගැන නෙවෙයිනේ!

මම ලියන්න ආවේ මගේ 'සරුංගල් අතීතේ' ගැන!
(දැක්කා නේද? සයිටම් ගැන කියන්න ගියාම අප්පොච්චි ගැන ලියනවා වගේ, දැක්ක නේද ගැලපුම?)

මම දන්නවා, මේ සරුංගල් කාලේ නෙවෙයි කියලා. අවුරුදු කාලේ හිතාගෙන හිටියා අවුරුදු ගැන ලියන්න.. කෝ කොහෙද මේ අවුරුද්දේ මට අවුරුදුත් නැති උන නිසා කිසිම මුඩ් එකක් තිබ්බේ නැහැ. ඊට පස්සේ වෙසක් කාලේ ගැනත් තිබ්බා රස වෑහෙන අතීත කතා පොට්ටනියක් දිගාරින්න. ඒකටත් ඉස්පාසුවක් නැති උනානේ. ඒ නිසා මම හිතුවා සීසන් එක එන්න කලින්ම පොස්ට් එක කොටලා දානවා කියල.

106. වෙරළ






සංසාර වෙරළත
තඹ පාට වැලි අතර
සිප්පි අහුලමි නිතොර....

ඇදී එන රළ ලෙසින
බිඳී විත් හද පුරා
ඉසියි ජල මුව අරා....
ඇදෙයි යලි - සයුරම බලා...

රළක විලසින් පැමිණ
තෙමා හද ගලාගිය
සෙනේ බැමි - අමතකව
ඇදී ගිය අපුරුව !

අමතකව ගිය
සිප්පි පමණකි සතුව!



Monday, May 15, 2017

105. රතුපාට මල් - 2


රතුපාට මල් - 1


තරමක් විශාල ශාලාව පුරා කැඩුණු ඩෙස් බංකු අතුරෙන් පරිස්සමෙන් තෝරා පිරියම් කරනලද පැරණි ඩෙස්ක යාකොට පේළි දහයක පමණ පංතිය 'අටවා' තිබුනේ වම්පස මුල්ලට වන්නටය. ගුරුතුමාගේ ආගමනයත් සමඟම එතෙක් තැන තැන අල්ලාප සල්ලාපයේ හා දෙතිස් කතාවේ නිරතවෙමින් උන් සියලුදෙනා සීනි මුලකට ඇදෙන කුහුඹුවන් මෙන් එකා පසුපස එකා වශයෙන් ඇතුල්වනවිට මට පෙනුනේ සංඛ්‍යාව තිහකට නොඅඩුවන බවයි.

'කල්ල මරේ ඇති'

මම නැවත සිනාසුනෙමි. නමුත් කිසිත් නොකී මම බංකු පේළියේ පස්වන පේළියේ මුල්ලකට වන්නට මගේ බෑගය තබා ඉක්මනින් ඉඩක් වෙන්කර නොගන්නට, පෙරකී තරුණියන් හතරදෙනා විසින් එය අත්පත්කරගන්නට හෝ ඉඩකඩ තිබුණි.

මට දැනුනේ කාලකන්නි සතුටක් වන්නට ඇත.

සියලු දෙනාට වැඩි සද්දයක් නොමැතිවම අසුන් වලට පත්වුහ. ඉදිරියෙන් තිබුණු පේළිවල ගැහැණුන් සහ පසුපස ආසනවල පිරිමින් වශයෙන් බෙදීගොස් තිබුණු එම පේළිවල, මම සිටියේ ගැහැණු අන්තිම පේළියේය.

වාඩිවී උන් අප සියලු  දෙනා දෙස වරක් සිය තියුණු බැල්ම යෙදු ගුරුතුමා හිස වරක් ඔසවනවිටම කවුරුන් පටන්ගත්තාදැයි සිතිය නොහැකි උවද අප සියලු දෙනාම එකවිටම නැගී සිටියෙමු. මම නම් එසේ කරන්නට ඇත්තේ අනෙකුත් අය එසේ  කරද්දී නිරායාසයෙන් ආ හැඟීම නිසා වන්නට ඇත.

"හැමදෙනාටම සුබ උදෑසනක් වේවා!"

දවුලක ගැඹුරු තානයක් බඳු ඒ කටහඬ මා තිගැස්සුවා කිවහොත් නිවැරදියි. එතරම් පැහැදිලි, ගැඹුරු කටහඬක් මම මීට පෙර කවරදාකවත් අසා තිබුනේ නැත. ඊටත් මෙවන් තරුණ පෙනුමක් ඇති කෙනෙකුගෙන්?

"එසේම වේවා සර්"

අතරින් පතර 'සර්' නොකියපු අයවලුන්ද, වෙනස් උත්තර දුන් අයවලුන්ද සිටියෙන් ගුරුතුමා ඒ සියල්ලම නිමවනතුර සිට හිස පහලට, ඉහලට කරමින් සිටියේය.

"හොඳයි... වාඩිවෙන්න"

ඉක්බිති එළඹියේ තමන් හඳුන්වාදීමේ කාලයයි. මට මහත් අපහසුතාවයක් දැනුනි. මුල්ම පේලියේ පටන් වරකට අයෙක් බැගින් නැගිට, තමන්ගේ නමත් ඉක්බිති තමන්ගේ වාසස්ථානයට අමතරව රැකියාව හෝ කෙටි හැඳින්වීමක් ඉදිරිපත් කෙරුණි.

'බොරුවක් කියනවා.. එක්කෝ... නෑ රස්සාවක් කරන්නේ නැහැ කියනවා.. නෑ එහෙම කිව්වොත් හිතයි මම මැට්ටෙක් කියල... නෑ... ඉගෙනගත්ත යුනිවර්සිටි එක විතරක් කිව්වහම ඇති'

මම මා තුලම අරගලයක සිටිමින් කිවයුත්ත - නොකිවයුත්ත පෙරමින් සිටියෙන් අනෙක් කිසිවකු කියන්නේ කුමක්දැයි පවා මග හැරුණි. වාරය මගේ අසලටම පැමිණෙද්දී, හුස්මක් ගෙන මම නැගිසිටින්නට සදනවිටම...

104. රතුපාට මල් - 1






කුලීරථයට නියමිත මුදල ගෙවූ මම මීට මොහොතකට පෙර මා මුව අයාගෙන බලාහිඳ සියලු බලාපොරොත්තු අත්හල ඒ කුඩා ගේට්ටුව දෙස නැවත වරක් බැලීමි.

මගෙන් ලද මුදලද ගුලිකොට කුලී තෙසක්රිය 'බෑන්..' හඬින් මොරදීගෙන එතැනින් නික්මයද්දී , අතැ'ති බෑගය නැවතත් දකුණු උරෙහි පටලවන්නට තතනමින් මම ඉදිරියට පයක් තැබුවේ සුනුවිසුනු වූ දිනයේ බලාපොරොත්තු පයට පෑගේ යයිද බියකින් මෙනි.

'මට හිතුන මෙතනත් ඒ වගේ හොර ගුබ්බෑයමක් කියල'

උදෑසන නොපැවතියද, මීට හරියටම සතියකට පෙරදී මෙම පංතියට සහභාගිවන්නට ඉල්ලුම් කර , ඒ ලිපියේ කවරය ඇලවීමේදී මගේ හිතේ නැගුනු අදහස නැවතත් පොලා පැන්නේ නිතැතිනි.

කවරක් උවද මා මෙහි පැමිණියේ බලාපොරොත්තුවකට වඩා යමක් නිර්ධය ලෙස පෙලා දැමීමට පමණක් බැවින්, එහි තිබුණු ගරාවැටෙන්නට ආසන්න ගේට්ටු කණු අතුරෙහි එල්ලී උන් මහළු ගේට්ටු කණු අතර ඇති හිඩැසින්, මම ඒ පාළු බවක් ඉසිලු පාසල් භූමියට ඇතුළු වුයෙමි.

දියුණු නගර මධ්‍යයේ , මේසා ගරාවැටුණු පාසලක් තිබීමත් විහිළුවක් උවද , රටක් ලෙස ගත්විට එවැන්නක් විසුළුවක් වන්නේ නොවේ. සතියේ දින පහක්ම නගරයේ ජනප්‍රිය පාසල්වල ගේට්ටු තුලින් ඇතුලට යාගත නොහැකිවුන , නගරයේ පයක් තබාගෙන පමණක් සිටින දෙමවුපියන්ගේ පුතුන් විසින් පෙලනලද වෙහෙසකර බිමක ලක්ෂණ මොනවට කියා පෑ මෙම පාසල් වත්ත පුරාම කැඩුණු ඩෙස් -බංකු  සහ ඒවායේ කොටස් දක්නට ලැබුණි.

හාත්පසම දැඩි නිහඬතාවයක් සහිතය.

Monday, May 8, 2017

103. කවුද දන්නේ නේ? I don't know who





දර්ශනය 1:

කාලය: අපෝ ගොඩක් කාලෙකට කලින්
පසුබිම: ඈතින් පෙනෙන වෙල්යායකි. හිසේ ජටාවක් බැඳගත්, අලුතෙන් ගත්තා වගේ පෙනුනත් දුර්වර්ණ සළුපිලි හැඳි , මුව පුරා රැවුල වැඩුණු , පාංශු දේහධාරියෙක් මාවතක් දිගේ පැමිණෙයි. අසල වෙල්යායේ වී නෙළන රූමත් කතකි.

අමුත්තා:
කාන්තාවගේ රුපය ගැන පිස්සු හැදෙන කවියක් කියයි.

තරුණිය:
රජතුමා උනත් ලස්සනට ලිස්සලා යන කවියක් කියල ඇඟ බේරා ගනී

( මම මේ කවිය හෙව්වා අනේ.. . හම්බුනේ නැහැ.කවුරුහරි එකතු කරනවද කමෙන්ට් එකක් විදියට)

පැත්තක තිබෙන අඹ ගස යට සිට 'සට පට' ගගා ටයිපින් ෂොට් හෑන්ඩ් වලින් ඒ කවිය ලියාගන්නා කොලයක් අතින් ගත් එකෙකි. ( කවුද නොදනී)
"හරි හරි..... එකාකුරක්කත් එහා මෙහා නොවී ලියාගත්තා.... හම්මේ ඇති යන්තම්" - ඌ සුසුම් හෙලයි.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...