වෘකයින් අතර අනාථව
නග්න පතුල් රුහිරෙන් පෙඟී ,
වැරහැලිව උන් - මා
බදා තුරුලෙන් උණුහුම්ව
හිස සිප සනසවා බරින් - ආදර
දහස්වර කපු කෙටූ සයනයේ
මලක්සේ සුරැකි ලෙද...
සැහැසි උන් භීතකර
සිංහ ඝර්ජනා කල ,
සුනඛ සිත නොරුස්සයි
නුඹ මහා රැකවරණ ,
විලිස්සන දත පවා
දනී ඇති පිළිසරණ ,
දෙපා නුඹ බදා මා
සැපිනියක වී හිඳිමි,
නුඹට බැඳී සෙනෙහසින්
පත්තිනිය වී දවමි,
සක්වලින් තරු රැගෙන
නුඹට දිව ඔසු පොවමි !
~~~~ මන්ජි
