කඩදාසි කොලේ

උතුරා නොයයි හදවත මුවවට මුවවිට පිරුණු පුන්කලස ලෙද, දෝතින්ම ගෙන සිඹිනවිට තොල්පෙති සැලෙයි - නෑ හදවත! නොදනිත් නුඹේ මිහිමත පෙම්වතියන්ගෙ ...

දුරබනුව උඹ ගොළුය ; බිහිරිය; අන්ධය... මේ මහා කලබල දවාලද , රෑක මෙන් නිසලය... හිස පොවන හැම අතම අළුය ; දුඹුරුය ; වියළිය... ඒ පාර, මල් වැටු...

පුංචි රෙදි මල්ලකි අතරින් පතර මැහුම් දෙක - තුනකි ; පතුලේ කාසි දෙක - තුනකි ; කොන්දොස්තර ඇසෙන් සැඟවෙන - ලපටි දෙනෙතකි !

දඟකාර පොට්ටනිය උඹ තත්පර දෙක තුනක්වත් එකතැන නොරඳන හැටි! උදේට බැරිනම් රෑට රෑට බැරි උනොත් දවල්ට වෙලාවක් නැතිම නම් හිතූ වෙලාවට.. කටු අත්ත ...

යම් දිනයක ඔබ , හදිසියෙන් මෙන් පැමිණ මට කියාගන්නට බැරුව සිටි බොහෝදේ ලියා තබා යනු ඇත... එදිනට වීදුරුව බරුව යට ඇති ඔබ ලියු කොලය තබා ...

සරත් සමයට කුරිරු ලෙස හිඳි නුබගැබේ සැඩ කිරණ වලකා සුරත් යුග එසවුණු දියඹ බැඳි රළ අතර සැඩ පහර සලකා මරත් කත මැණිකක් ලෙසින් සැදි සිලිටි පෙති...

මේ බස්රියේ ආසන තුනක අසුනක උණුහුම්ම කොටස, ඔබ රැගෙන යනු ඇත.... අතුරු පාරක් නොපෙනෙන දෙපස සෙවනින් ගැවසුන පාරවල් දිග ඔබ ඔහේ යනු ඇත.....