කඩදාසි කොලේ

විටෙක මා සිත කියයි හැන්දක් පමණක්ය අවැසි මට ජිවිතයට... හැකිය මට බුදින්නට අහර, නැතිනම් බොන්නට මට නියමිත බෙහෙත. තැලිය හැක නිදන මැස්ස...

තණපත් අතර රැඳී පිණිබිඳු සදිසි - පෙම හිරු දකින සැනෙකින් අතුරුදන් උන..... මියයන්න පතාගෙන වීසිකල කියා හිතෙන දැව කොටය මත, දිදුල...

උතුරා නොයයි හදවත මුවවට මුවවිට පිරුණු පුන්කලස ලෙද, දෝතින්ම ගෙන සිඹිනවිට තොල්පෙති සැලෙයි - නෑ හදවත! නොදනිත් නුඹේ මිහිමත පෙම්වතියන්ගෙ ...

දුරබනුව උඹ ගොළුය ; බිහිරිය; අන්ධය... මේ මහා කලබල දවාලද , රෑක මෙන් නිසලය... හිස පොවන හැම අතම අළුය ; දුඹුරුය ; වියළිය... ඒ පාර, මල් වැටු...

පුංචි රෙදි මල්ලකි අතරින් පතර මැහුම් දෙක - තුනකි ; පතුලේ කාසි දෙක - තුනකි ; කොන්දොස්තර ඇසෙන් සැඟවෙන - ලපටි දෙනෙතකි !

දඟකාර පොට්ටනිය උඹ තත්පර දෙක තුනක්වත් එකතැන නොරඳන හැටි! උදේට බැරිනම් රෑට රෑට බැරි උනොත් දවල්ට වෙලාවක් නැතිම නම් හිතූ වෙලාවට.. කටු අත්ත ...

යම් දිනයක ඔබ , හදිසියෙන් මෙන් පැමිණ මට කියාගන්නට බැරුව සිටි බොහෝදේ ලියා තබා යනු ඇත... එදිනට වීදුරුව බරුව යට ඇති ඔබ ලියු කොලය තබා ...