Saturday, October 30, 2021

276: උන්මාද චිත්‍රාදෝ මා 10


 "මමා  නැති උනේ මීට අවුරුදු තුනකට කලින්, අද වගේ දවසක බබා..."

අනුජගේ වේදනාබර  මුහුණ නිර්මලී බලා සිටියේ අනුකම්පාවෙන් නොවේ. එහි තිබුනේ නොසෙල්වෙන ප්‍රේමයයි.

".... එයා කවදාවත් මට කිසි දේකට බල කරපු කෙනෙක් නෙවෙයි. එයා මම කරපු එකම එක දෙයක් ඇරෙන්න, වෙන කිසිම දෙයක් එපා කියලත් නැහැ...."

අනුජ නිර්මලිගේ දෙකොපුල් වලින් අල්ලා මුහුණ තමන්වෙත හරවා ගත්තේය. අනුජගේ ක්‍රමයට පුරුදු නිර්මලී ඒ වදන් වල සැම ඉස්පිල්ලක් රේපයක්ම සැලකිල්ලෙන් අසා සිටියාය. 

'මොකක්ද ඒ එකම දේ?'

ඒ ඇස් වල තිබුණු ප්‍රේමය මෙතෙකැයි කියා කිව නොහැකි තරමකි. නිර්මලිගේ සිත පිරී උතුරා යන වැව් බැම්මක් සේ හෝ හඬ නගනවා දැනුනි. ඇයට හැඩුනේ නැත, එක එල්ලේ ඒ ඇස්දෙස බලා සිටියා පමණි.

Tuesday, October 26, 2021

275: උන්මාද චිත්‍රාදෝ මා 09

 



සිය මව විසින් පවත්වාගෙන ගිය රුපලාවන්‍යගාර ජාලය , රේසිකාගේ පාලනය යටතේ පාඩු ලැබුණු බැවින් සංදිරිගම මහතා එය අනුජට පැවරුවේ , අනුජ තරමක් කාර්යබහුල කරවමිනි.

කලින් පාවිච්චිකළ සන්නාම වල වෙළඳ ගිවිසුම් නිසා මසකට ලක්ෂ ගණනාවක් අලාභ වූ අතර රේසිකා ඇගේ  තනි මතයට ක්‍රියාකර එයට සුදුසු පිළියම් ගෙන තිබුනේ නැත. අනුජ පළමුව සිදුකලේ එම අංශයට අදාළ විෂයානුබද්ධ දක්ෂ කෙනෙකු වන දුමිනා සේවයට ගැනීමයි. ඒ සමඟම වෙළඳ සන්නාම වල ගිවිසුම් අවලංගු  කර, සිය නීතිඥයා ලවා නව වෙළඳ ගිවිසුම් අත්සන් කලේ ප්‍රතිලාභ මාසිකව සමාලෝචනය කරන පරිද්දෙනි.

නිර්මලී ඒවායේ කටයුතු සමහරක් සඳහා සිය කැමැත්තෙන්ම උපකාර කලේ අනුජ හා හරි හරියට ව්‍යාපාරික ඥානය යොදවමිනි. ව්‍යාපාරික දැනුම කෙසේ වෙතත් ඇය තියුණු ලෙස ඒවායේ එක් එක් කොටස් වෙන්කොට එක්සෙල් මගින් පාලනය කරන තරමට වාර්තාවක් සකසා දුන්නාය.

"හ්ම්ම්ම් චුට්ටක්  මොළෙත් තියෙනව නේ?"
අනුජ සරදම් කරමින් කියද්දී ඈ කට උල් කරමින් ගස්සා බොරු අමනාප පෑවාය. අනුජ ඒ ගැස්සිලි විඳින්නේ කැමැත්තෙනි.

"හුහ්.. ආයේ උදව් කරන්නෙම නැහැ ඔන්න.."

"ආ... අර අලුතෙන් වැඩට ආපු ගර්ල්ට හොඳට එක්සෙල් පුළුවන් කියලා තුෂාරාත් කිව්වා. මිට පස්සේ මම එයාට කියලා කරගන්නම්"

නිර්මලිගේ ඇස්දෙක කොලපාට වී යටිතොල සැපිනි. දැන් නම් ටැප් එක අරින්නට සුදානමිනි.

"... අනිද්දා එයා එයි ඔෆිස් එකටත්..."

කියන්නට ලැබුනේ එපමණකි. නිර්මලී පුටු කොට්ටයෙන් දෝත බදා අනුජගේ ඔලුවට ගැසුවේ මොහොතිනි.

"නපුරා... "

ඉතින් ඉන්පසුව නිර්මලී නලවා ගන්නට හිස මත සිපුම මදිව යන්නේය. බලෙන් තුරුල් කරගෙන ඈ 'ඌයි' කියා මොර දෙද්දී කම්මුල් සිපගන්නටම සිදුවේ. ඒ සියල්ලම අවසන් වන්නේ ආදරණිය බැල්මක් හෙලා රතුවූ නිර්මලී අනුජගේ පපුවට තුරුල් වෙමිනි.

නමුත් , ප්‍රතිපලය ලැබෙන්නේ තවත් දින දෙකකින් නිර්මලී සවස් වරුවේ කාර්යාලට කඩාවැදීමෙනි. එකවරම දොර අසලින් මතුවූ නිර්මලීගේ මුහුණේ ස්වභාවය දැක තුෂාරාට සිනා ගියාට සිනා වෙන්නට නොහැකිය. 

Saturday, October 23, 2021

274: උන්මාද චිත්‍රාදෝ මා 08




ඇතුලාන්තයෙන් මහා අරගලයක් කරමින් අනුජ සිටියේ දහනය වෙමිනි. එය ඊර්ෂ්‍යාවද කියා ඔහුට සිතන්නට තරම් සිත එකලාසයක් නැත.

ඇගේ මිතුරිය නේහා, සිය පෙම්වතා සමඟ දුටුවිටම ඇතිවූ ඒ බය සහ නිර්මලී කෑම මේසයේදී කියූ වැකිය විසින් තමන් මේ බොළඳ හැසිරීමට පත්වූ බව, ඒ මොහොතේ අනුජට කල්පනා වුයේ නැත. නිර්මලී තමන්ට අයිති බව මිස, වෙනත් යමක් ඔහුගේ සිතට ආවේම නැත. 

තමන්ට අවුරුදු විසි අටක් වුවද, ඇය අවුරුදු දාහතක තරුණියකි!

පැන්ට්‍රිය අසල සිය සිරුරේ යන්තමට ගෑවෙමින් සිටි සිය සිතගත් තරුණිය ගැන වූ අධිකතම ලෝබකමකින්  ඔහු ඒ මොහොතේ අන්ධව ගියාද?

"ඔතනින් වාඩිවෙන්න"

අනුජ නිර්මලිට බැල්කනියේ ඇති හාන්සි පුටුව දක්වා සිටියේය. එතැන තව තිබුනේ මේසයක් පමණි. අනුජ බැල්කනියේ ඩිම් වූ විදුලි පහන දැල්විය. නිර්මලී පුටුවේ හිඳගත්තේ අනුජ ඉන්නේ කොහිදැයි සිතමිනි.

මිට පෙරද නිර්මලී අනුජගේ හිසේ තෙල් ගා සම්බාහනය කර ඇත. නමුත් ඒ සාලයේ ඔහුගේ කුඩා පුටුවේදීය. ඔහුට පිටුපසින් නිර්මලිට හිඳගන්නට වෙනම පුටුවක් එතැන තිබිණ. දවසේ නොයෙකුත් ජාති කියවමින් නිර්මලී සම්බාහනය කරන්නේ අද මෙන් පීඩාවකින් නොවේ.

විදුලි පහන දල්වා කෙලින්ම පැමිණ අනුජ හිඳගත්තේ නිර්මලිගේ දෙපා මුලයි. ඉන්පසුව හරිබරි ගැහී පුටුවට හේත්තු වුයේ යන්තමට ඇගේ කකුලේ යට කොටසේ ගෑවෙන්නටය. නිර්මලී මදක් ගැස්සුනද ඉක්මනින් සන්සුන් වුවාය.

Saturday, October 16, 2021

273: උන්මාද චිත්‍රාදෝ මා 07


 

නිර්මලී වෙව්ලන දෑත මාරුවෙන් මාරුවට මුවේ ලමින් , නියපොතු කමින් අපහසුවෙන් හුස්ම ගත්තාය. 

නිවාසයෙන් පිටත්වූ අනුජගේ රේන්ජ් රෝවර් රථය නිවස කරා පැමිණියේ අධික වේගයෙනි. ඉදිරි අසුනේ සිටි හිමාල්ගේ දුරකථනයත්, අනුජගේ දුරකථනයත් තරඟයට මෙන් නොනවත්වා නද දුන්නද දෙදෙනාගෙන් කිසිවකුත් එයට පිළිතුරු දුන්නේ නැත. පසුපස අසුනේ උන් දුලීකා සිය තොල් විකාගෙන , දුරකතනයට එබීගෙනමය. 

සියල්ලෝම ගොළුවත බින්දේ අනුජගේ නිවසේ ගරාජය අසලින් රථය නවත්වද්දීය.

"මචන්..."

"මට ටිකක් පාඩුවේ ඉන්න ඕනේ මචන්... තරහ වෙන්න එපා..."

හිමාල් කියූ වචන නතර කරන්නට ක්ෂණිකව එසේ කියූ අනුජ වහා වාහනයෙන් බැස , නිවස තුලට ගියේය. හිමාල් සහ දුලීකා එකිනෙකා දෙස බැලු අතර, සෙමෙන් වාහනයෙන් බිමටබට නිර්මලී , බිම බලාගෙනම නිවසට ඇතුළු වීමට දොරටුව අසලට ගියාය. ඇගේ සර්වාංගයම පිළිස්සෙනවා මෙන් දැනෙන්නට වූ අතර මහා වරදකාරී හැඟීමක් නිසා තද චිත්ත පිඩාවක් දැනෙන්නට විය.

මිහිමත දෙවියෙක් ලෙස තමන්ගේ අගාධයට වැටෙන්නට ගිය ජීවිතය බේරාදුන් මේ උතුම් මිනිසාට අපහාස කරන්නට  ආයුධ ලබාදුන්නේ තමන් නොවේද?

"අක්කා... පුලුවන්ද ටිකක් ඉඳලා යන්න..? මට බයයි"

දුලීකාට නිර්මලී ගැන සන්තාපයක් දැනුනි. අනුජ කෝප නොගැනීම පුදුමයකි. කෝපය විසින් අනුජ කෙතරම් පෙරළියකට ලක් කරනවාද කියා දුලීකා දන්නා නිසා නිර්මලී ගැන බියක් නොසිතුනාද නොවේ. හිමාල්  දෙස බැලු දුලීකාට ලැබුනේ යහපත් ප්‍රතිචාරයකි.

Wednesday, October 13, 2021

272: උන්මාද චිත්‍රාදෝ මා 06



 යුවතියගේ හදගැස්ම තරමක් තීව්‍ර වුයේ එකවරමය. දුලිකාට එය වැටහුනේ තමන්ගේ අතින් අල්ලාගෙන සිටි නිර්මලිගේ ග්‍රහණය තරමක් දැඩිව ගිය නිසාය.

නිර්මලී ළමා නිවාසයේ පසෙක තිබෙන තණකොළ ගොල්ලේ පේලියට ඇති පුටුවක් වෙතම දෑස රඳවාගෙන උන්නාය. එහි සිටියේ පෙරදින අනුජගේ නිවසට පැමිණි තරුණියයි.

"...අපි මුලින්ම මේ ආපු වැඩේ කරමුකෝ.. යමු අර පැත්තට"

දුලීකා සමඟ බිමට යොමාගත් නෙතින් යුතුව පියමනින නිර්මලී දෙස ඈත සිට බලාසිටි අනුජගේ සිත ව්‍යකුලය. ඈ අහිමි කරගන්නට නොහැකිය.

පියවරක් ඉදිරියට තැබුවද හේමාල් ඔහුගේ උරහිසෙන් අල්ලාගත්තේ  ඔහුව වළකන්නට මෙනි.

"උඹ ගොනා වගේ හිතේ තියාගෙන ඉන්න එපා. "

"ඒ උනාට.."

"හැබැයි පුතා.. උඹ වෙලාවට කතාකරන්න ඕනේ! "

අනුජ අපහසුවෙන් ඒ මේ අත බැලුවද ඒ සෑම බැල්මකම අග ඈතින් සිටින නිර්මලී සිටියේය. 

"...මේ දේවල් පිටින් ආරංචි වෙනවට වඩා අපිම කියන එක වටිනවා කියල උඹගේ ඔය මහා ලොකු මොලේට තේරෙන්නේ නැද්ද බන්?"

"අනේ කෙල්ල පොඩියි මචං.. "

"පොඩි හින්දා තමයි දැනගන්න ඕනේ"

චාම් ලෙස උත්සවය සංවිධානය කොට තිබුනේ ළමා නිවාසයේ පසෙකින් තිබෙන මිදුලේ කුඩාරම් ගසා , දිලිසෙන කොළ වලින් සරසමිනි.

පාලිකාවන් පැමිණ උත්සවය ආරම්භ කරන්නට ආරාධනා කළෙන් අනුජ එයට මැදිව ගියේය. දුලීකාට උපකාර කරමින් නිර්මලී ඈ අසලම රැඳුනද, ඇගේ ඇස තිබුනේ කලින් දුටු තරුණිය වෙතයි.

Saturday, October 9, 2021

271: උන්මාද චිත්‍රාදෝ මා 05




දහසක් හිරු පායා සියල්ලම ඒකාලෝක වන්නා සේ දැනී , නිර්මලී උඩ පැන්නද දිලීප සිටියේ මහත් කලබලයෙනි. ඔහුගේ ඒ කලබලය වැටහෙන්නට තවත් මිනිත්තු කිහිපයක් ගතවූ තැන, සිය පෙම්වතාගේ වෙනස් හැසිරීම වැටහුණු ඈ ග්‍රහණය ලිහිල්කොට දිලීප දෙස බැලුවාය.

"අපි යමු ඉක්මනට"

"ඔව්"

නමුත් දිලිපගේ පය ගේට්ටුවෙන් ඇතුලටත්, නිර්මලිගේ පය ගේට්ටුවෙන් පිටතටත් තැබුණු බැවින් නිර්මලී වික්ෂිප්තව අඩ අඳුරේ පෙනෙන දිලිපගේ මුහුණ දෙස බැලුවාය. එය තේරුම් ගන්නට නොහැකි පෙනුමකින් යුතුය. දෑස දිලිසුනේ කවර කරුණක් නිසාද?

"දිලීප.. අපි යමු! කෝ  ඔයාගේ වීල් එක?"

අඩ අඳුරේ තිබුණු තාප්පය අද්දර තවත් මිනිසෙකුගේ සෙවනැල්ලක් ඈ දුටුවේ ඒ මොහොතේය. ඈ දිලිපගේ අතේ එල්ලුනාය.

"මම බයික් එකක ආවේ ඕයි.. යාලුවෙක් එක්ක. .නැතුව මෙහෙම එන්න බෑනේ..."

"බයික් එකක?  හරි කමක් නැහැ.. අපි තුන් දෙනාට යන්න පුළුවන් "

"හරි හරි අයිසේ... මුලින්ම මාව ගෙට ගන්නවකො"

නිර්මලී අන්දුන් කුන්දුන්ව ගියාය.

"ගෙට යන්න නෙවේ..."

"තමුසේ පණ්ඩිතයා නොවී පොඩ්ඩකට මාව ගෙට ගන්නවා.. මෙතන ඉන්න බැහැ අහුවෙයි.. එතකොට ඔක්කොම ඉවරයි.. මූ ඉඳි අපි එනකල් බයවෙන්න දෙයක් නැහැ"

"................."

"මගුලක් කරන්නේ යමන් ඉක්මනට"

දිලිපගේ තරවටුව හමුවේ කරන්නට වෙනත් යමක් නොමැති වැටහුණු නිර්මලී, දිලීප සමඟ ගේට්ටුවෙන් ඇතුළුවී නිවස දෙසට ඇවිද ගියාය. දිලීප කියන දෙයක් අහන කෙනෙකු නොවේ. ඇගේ දෑස විමසිල්ලේ ඒ මේ අත ගියේ බියටමය.

Wednesday, October 6, 2021

270: උන්මාද චිත්‍රාදෝ මා 04

 



නිර්මලී ගේ පපුව ගැහෙන්නට වුයේ පැරණි දුම්රිය එන්ජිමක් මෙන් දුම් දමමිනි. ඈ සිය පපුවට අත තබා තරමක් හති ලෑවාය. අනතුරුව දොර තදින් වසා කාමරයේ අඳුරු මුල්ලකට පැන්නාය.

සවස පැමිණි තරුණියගේ දුරකථනය අනුජ තබා තිබුනේ ඔවුන් බෙහෙත් දමන්නට හිඳගත් පුටුව මත අමතකව මෙනි. හිමාල්  සහ අනුජ පිටවීමෙන් පසුව එය දුටු නිර්මලී වහා දුරකථනය ගෙන සිය කාමරයට පැන්නාය.

කුතුහලය විසින් කළඹවන ලද නිර්මලිගේ සිත අනුජගෙන් පලායාමට අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍ය සොයමින් සිටියේ පිපාසයට සොයන ජලය පොදක් මෙනි. යම් හෙයකින් තමන්ගේ පලායාමේ සැලැස්ම කඩාකප්පල් උවහොත්, ඒ සඳහා සුදානම් වීමට නිර්මලී සිතාගෙන සිටියාය. ඒ සමඟම , මේ ගුප්ත මිනිසාගේ අරමුණ කුමක්දැයි ඈ තුල හටගෙන තිබුණු නොනිමි කුතුහලය සන්දිඳුවීම පහසු නොවිය.

දෙවරක් පමණ උත්සහ කොට 123456 ලෙස එබූ සැනින් එහි අගුල ඉවත් විය. ඉවකින් මෙන් වහාම පින්තුර ගැලරියට ගිය සැනින් නිර්මලීගේ දෑස නිලංකාර ව ගියේය.

එහි තිබුනේ පැමිණි තරුණිය තවත් පිරිමින් සිටින පින්තුර ටිකකි. ඒ සියල්ලෝම බලන්නට අප්‍රසන්න වැඩිමහල් පිරිමින්ය. නිර්මලිගේ දෑත වෙව්ලා කලබලයට දුරකථනය වරක් ඈ අතින් ගිලිහුනද , වහා එය යලි අහුලා ගත්තේ වෙව්ලන දෑතිනි. 

මේ තරුණිය කවුරුන්ද? නොයෙකුත් මිනිසුන් බදාගෙන සිටින මේ පින්තුර රැගෙන ඈ මෙහි පැමිණියේ ඇයි ? සංවාදයේදී මොරිස් අයියා ලෙස ඈට යන්තමට ඇසුනි. කොල්ලුපිටිය පොලිසියේ තිවංක සිල්වා යන නමත් ඈට ඇසුනි.

මෙහි ඇත්තේ කුමක් හෝ අසික්කිත අපරාධයක්ද? 

'... ඔහොම දවස් දෙක තුනක් උන්නාවේ.. මගේ ප්ලෑන් එක මම උඹට කිව්වේ.. ඒ ඔක්කොම මම ලැස්ති කරලා තියෙන්නේ...'

අනුජගේ වචන සිහිවී නිර්මලීගේ ගතේ හිරිගඩු පිපී ගියේය. 

'මේ කියන්නේ මම ගැන නොවේද?'

මේ තරුණියගේ මෙම පින්තුර වලට සෘජුවම හෝ වක්‍රව අනුජගේ සම්බන්ධයක් තිබේ. තවත් මොහොතක්වත් මේ නිවසේ ඉන්නට ඈට සිත හදාගත නොහැක. ඈ කාමරයේ ඒ මේ අත යමින් කල්පනා කලේ, දිලීප එනතුරු මේ අනතුරෙන් බේරී ඉන්නේ කෙලෙසද කියාය.  

පිටතින් පෙනෙනවාට වඩා විකෘති ගතිගුණ ඇති මේ මිනිසා ගැන භීතිය, පිළිකුල සහ වෛරය නිර්මලී වසා සරමින් සිටියදී එකවරම දොරට තට්ටුවක් නැගුණි.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...