කඩදාසි කොලේ

නා දළු නො‍වෙන ‍තොල් පෙති හිමි ‍‍නොවන හිතක් පා හිනැ‍හෙන්න තතනන ‍පෙම් නුරා වතක් දා හය ‍‍පෙ‍නෙන දැල්වෙන  ‍නෙත් කැලුම් විතක් මා අතැගිලිද...

විසිකොට පොරි බඩගිනි පරෙවියට, විද මරනු කෙලෙසද හදවතට? තනුවක් නොමැති තතකට, ගිටාරය සිඹිනු නොහැකිද?

නාඳුනන්නිය නුඹ කොහි සිට ආවේද මා මෙහි බිඳෙමින් සිටිමි බිඳෙමින්ම උපදිමි නැවතත් හුස්මගමි මමද තනිවම ඔබද තනිවම යලිදු ජීවත්වෙමු.... ඔබ...

කොල්ලෑව නැතුව ගඟ මැද ඉතිරිව බලා ඉමි මම සුළිය එනතුරැ....

ඉතිං මට දැන් ඕනේ බල්ලෙක් වෙන්න. කන්දෙක උස්සගෙන පස්සෙන් යන්න. ඔයා කියන දෙයක්ම කරන්න. වෙන දෙයක් නොකරම ඉන්න. ඔයාගේ පුළුන් කොට්ටෙට වෙලා සැපට ...

කෝවලන් උඹ තවිල් බෙර වයමින් - නොයිඳ ඝන්ඨාර නෑසෙන මෙතෙරට පිහිනන්නෙ කවදාද?

වැලි කරදාසි අතැතිව මගේ හිත තුන් වේල පිරිමදින නුඹ ඈත ඇයි මට තාම? 'දුකම කොයිතරම් සතුටක්දෝ' කියල ජීවත් වෙන්න මට උගන්වන්න පුළු...